Cumhurbaşkanlığı İletişim Başkanlığı tarafından Dünya Kupası organizasyonu kapsamında Los Angeles’ta hayata geçirilen “Turkish Vibe Zone” (Türkiye Burada) etkinlik alanı, ilk günden yoğun ziyaretçi akınına uğradı.

TÜRKİYE’NİN TANITIM ALANI YOĞUN İLGİ GÖRÜYOR

Gloria Molina Grand Park’ta yaklaşık 3 bin 50 metrekarelik alanda kurulan etkinlik merkezi, yalnızca Türk taraftarların değil farklı ülkelerden gelen futbolseverlerin de uğrak noktası oldu.

Gün boyunca Dünya Kupası karşılaşmalarının dev ekranlardan yayınlandığı alana özellikle Meksikalı taraftarların yoğun ilgi gösterdiği görüldü.

MEKSİKALI TARAFTARLARDAN BOZKURT POZU

Etkinlik alanında bulunan bazı Meksikalı taraftarların bozkurt işareti yaparak fotoğraf çektirmesi dikkat çekti. Objektiflere yansıyan görüntüler kısa sürede sosyal medyada yayılarak binlerce beğeni ve yorum aldı.

TÜRK KÜLTÜRÜ VE LEZZETLERİ TANITILIYOR

“Turkish Vibe Zone” içerisinde maçların canlı olarak takip edilebildiği dev ekranların yanı sıra içerik stüdyosu, fotoğraf çekim alanları, Türk mutfağından lezzetlerin sunulduğu gastronomi bölümü, röportaj alanları, basın merkezi ve sponsor stantları da yer alıyor.

Etkinliği ziyaret eden Türk taraftarlar ise oluşturulan atmosfer sayesinde kendilerini adeta Türkiye’deymiş gibi hissettiklerini ifade etti.

26 HAZİRAN’A KADAR AÇIK KALACAK

Los Angeles’ta kurulan etkinlik alanında, A Milli Futbol Takımı’nın Paraguay ile oynayacağı karşılaşma da dev ekranlardan takip edilebilecek.

Türk kültürünün ve milli takım coşkusunun bir araya getirildiği “Turkish Vibe Zone”, 26 Haziran’a kadar ziyaretçilerini ağırlamaya devam edecek.

Bir ozanın yüreğinden dökülen sözler, milyonların vicdanında yankı buluyor. Sorulması gereken soru şu: Değişen zaman mı, yoksa değişen biz miyiz?

Pazar sabahları insanın kendisiyle konuştuğu zamanlardır.

Haftanın telaşı biraz olsun diner, şehir biraz yavaşlar, insanın kulağı da kalbine daha çok yaklaşır.

Bugün öyle bir pazar sabahında, bir ozanın yüreğinden dökülen sözlere takıldı aklım.

Sorduğu soru aslında hepimizeydi:

“Nerede o eski biz?”

Dikkat edin…

“Nerede o eski günler?” demiyor.

“Nerede o eski insanlar?” da demiyor.

Doğrudan bizi soruyor.

Çünkü mesele zamanın değişmesi değil.

Mesele insanın değişmesi.

Eskiden insanların daha zengin olduğunu söyleyemeyiz.

Daha lüks evlerde yaşadığını da…

Daha çok imkana sahip olduğunu hiç söyleyemeyiz.

Ama bir şey vardı.

Birbirimize karşı daha fazla saygımız vardı.

Bir sofranın bereketi sadece yemekle ölçülmezdi.

Bir mahallenin değeri binalarıyla değil, insanlarıyla bilinirdi.

Bir büyüğün sözü nasihat, bir küçüğün hatası emanet sayılırdı.

Şimdi dönüp etrafımıza bakıyoruz.

Aynı apartmanda yaşayan insanlar birbirinin adını bilmiyor.

Aynı sokakta yürüyenler birbirinin gözünün içine bakmıyor.

Aynı masada oturanlar bile aynı duyguyu paylaşamıyor.

Peki ne oldu bize?

Bu soru siyasetin de üstünde…

Ekonominin de üstünde…

Gündelik tartışmaların da üstünde bir soru.

Çünkü bir millet önce kalbinde güçlenir.

Kalbi yorulan toplumların ayakta kalması zorlaşır.

Bugün çocuklarımız için kaygılanıyoruz.

Gençlerden şikayet ediyoruz.

Eğitimden yakınıyoruz.

Sosyal medyanın insanları değiştirdiğini söylüyoruz.

Belki de biraz durup şu soruyu sormamız gerekiyor:

Biz çocuklarımıza neyi miras bırakıyoruz?

Daha büyük evler mi?

Daha pahalı arabalar mı?

Yoksa karakter mi?

Vicdan mı?

Merhamet mi?

Çünkü insanı ayakta tutan bina değil, değerlerdir.

Milleti ayakta tutan para değil, ortak vicdandır.

İşte yıllardır adına “töre” dediğimiz şey de tam olarak budur.

Töre…

Bazılarının sandığı gibi baskı değil.

Töre; büyüğe saygıdır.

Töre; küçüğe şefkattir.

Töre; komşunun hakkını gözetmektir.

Töre; yetimin başını okşamaktır.

Töre; doğruluktan ayrılmamaktır.

Töre; insan kalabilmektir.

Bugün kaybetmekten korkmamız gereken şey sadece ekonomik değerler değildir.

Asıl korkmamız gereken, bizi biz yapan değerlerin sessizce elimizden kayıp gitmesidir.

Çünkü milli kimlik sadece nüfus cüzdanında yazan bir ifade değildir.

Milli kimlik; bir milletin hafızasıdır.

Vicdanıdır.

Karakteridir.

Ve geleceğe bıraktığı izdir.

Karamsar değilim.

Çünkü bu millet daha zor zamanları da gördü.

Küllerinden yeniden doğmasını da bildi.

Yeter ki birbirimizi dinlemeyi unutmayalım.

Yeter ki doğruluktan vazgeçmeyelim.

Yeter ki çocuklarımıza sadece başarıyı değil, ahlakı da öğretelim.

Yeter ki birbirimize yeniden selam vermeyi hatırlayalım.

Belki o zaman kaybettiğimizi sandığımız birçok şeyin aslında hala içimizde yaşadığını göreceğiz.