Aziz Dağtekin Yazdı

Şimdi bakınız, memleketin gündemi yine bir hayli hareketli. Herkes bir telden çalıyor, her kafadan bir ses çıkıyor. Ama bu seslerin arasında öyle bir tanesi var ki, kulak vermekte fayda var. Özellikle de CHP’ye gönül vermiş, bu partinin tarihine, misyonuna inanan her bir vatandaşımız için.

Tarih bazen bir devletin nasıl yükseldiğini değil, neden çöktüğünü anlatır. Çünkü çöküşler, zaferlerden daha öğreticidir. Abbasi Devleti’nin kurucularından Ebu Müslim Horasani’ye atfedilen o söz bugün yalnızca bir tarih notu değil, adeta çağımıza bırakılmış stratejik bir uyarıdır:

 “Dostlarını uzaklaştırdılar… Düşmanlarını yakın tuttular… Sonunda ikisi de düşman safında birleşince yıkım kaçınılmaz oldu.”

Bugün dünya yeni bir kırılmanın eşiğinde…
Haritalar değişmiyor belki ama güç dengeleri değişiyor.
Savaş artık sadece tankla, tüfekle yapılmıyor.
Yapay zekayla yapılıyor…
Çiple yapılıyor…
Dil ile, kültür ile, ekonomi ile, enerji ile yapılıyor…

Ve tam da bu çağda Türk dünyasının önünde tarihi bir soru duruyor: Birbirine sırtını dönen Türk devletleri mi olacak, yoksa birbirine omuz veren bir medeniyet ittifakı mı doğacak?

Bugün açık konuşmak gerekiyor.
Türk milletinin en büyük kaybı, gücünün farkında olmamasıdır. Çünkü Adriyatik’ten Çin Seddine kadar uzanan coğrafyada aynı kökten gelen milyonlarca insan; ayrı bayraklar altında yaşasa da aynı tarih hafızasını taşımaktadır.

Ancak mesele romantik sloganlar değil…
Mesele stratejik birliktir.

Türk dünyası eğer gerçekten ayağa kalkmak istiyorsa önce şu dört cephede ortak akıl üretmelidir:

• Dilde birlik
• Fikirde birlik
• Bilimde birlik
• Teknolojide birlik

Çünkü artık çağın süper güçleri petrol kuyularından değil, veri merkezlerinden çıkıyor.

Bir ülkenin tankı olabilir…
Ama çipi yoksa bağımsız değildir.

Ordusu güçlü olabilir…
Ama yazılımı başkasınınsa özgür değildir.

Bugün dünyanın büyük güçleri, başka milletlerin çocuklarına kendi dilini öğretirken; Türk dünyası hâlâ birbirini tercümanla anlamaya çalışıyorsa burada ciddi bir stratejik eksiklik vardır.

Neden ortak bir Türk teknoloji ajansı kurulmasın?
Neden Türk devletleri ortak yapay zeka altyapısı oluşturmasın?
Neden savunma sanayiinde ortak üretim zinciri kurulmasın?
Neden genç bilim insanları tek bir çatı altında buluşmasın?

Bugün NATO sadece askeri bir yapı değildir. Aynı zamanda ortak strateji merkezidir. Eğer Türk dünyası kendi güvenliğini, ekonomisini ve geleceğini başkalarının planlarına teslim etmek istemiyorsa; duygusal değil akılcı bir birlik inşa etmek zorundadır.

Bu bir savaş çağrısı değil…
Bu bir uyanış çağrısıdır.

Çünkü dünya artık iyi niyetle değil, güç dengesiyle yönetiliyor.

Birlik kuramayan toplumlar, başkalarının kurduğu masalarda sadece seyirci olur.
Kendi teknolojisini üretmeyen milletler, başka devletlerin dijital sömürgesi hâline gelir.
Kendi diline sahip çıkmayan toplumlar ise zamanla kendi hafızasını kaybeder.

Ve unutulmamalıdır!

Tarihte Türk’ün en büyük zaferleri, birbirine omuz verdiği dönemlerde yazılmıştır.
En ağır yenilgileri ise birbirine sırt çevirdiği zamanlarda yaşanmıştır.

Artık mesele hamaset değil, gelecek meselesidir.
Çünkü 21. yüzyılda ayakta kalacak milletler; toprağını değil aklını koruyabilen milletler olacaktır.

Belki de artık şu soruyu yüksek sesle sormanın zamanı gelmiştir. Türk dünyası, başkalarının kurduğu düzenin parçası mı olacak…
Yoksa kendi medeniyet eksenini kuran küresel bir güç mü olacak?

İşte asıl Pazar sohbeti budur.