Ankara’da NATO Zirvesi sona erdi, Meclis çalışmalarına başladı. Bugün ise MHP Lideri Devlet Bahçeli, partisinin grup toplantısında konuştu. Mesaisine Ankara’da devam eden ve kürsüden önemli mesajlar veren Bahçeli, NATO Zirvesi’ni de değerlendirdi.

“Ankara küresel siyasetin rotasını çizdi” diyen Bahçeli, Türkiye’nin yeni dönemin stratejik tartışmalarının merkezi olduğunu da söyledi.

Akabinde sözü 15 Temmuz hain darbe girişimine getiren Bahçeli, “15 Temmuz yalnızca tankların sokağa çıktığı, savaş uçaklarının alçak uçuş yaptığı, silahların milletimize çevrildiği bir ihanet gecesi de değildir.” dedi.

Bahçeli, devam eden açıklamalarında şöyle dedi:

15 TEMMUZ’UN 10. YILI
“Değerli dava arkadaşlarım, yarın Türk milletinin istiklal ve istikbal iradesine yöneltilen en vahim saldırılardan birinin bertaraf edilişinin 10. yıl dönümünü idrak edeceğiz. Yarın, 15 Temmuz Demokrasi ve Millî Birlik Günü’nün onuncu seneidevriyesidir.

Aradan geçen 10 yılın ardından görüyoruz ki 15 Temmuz yalnızca bir gecenin, yalnızca bir kalkışmanın, yalnızca bir darbe teşebbüsünün adı değildir. 15 Temmuz, Türk milletinin tarih boyunca verdiği bağımsızlık mücadelesinin son halkalarından biridir.

15 Temmuz yalnızca tankların sokağa çıktığı, savaş uçaklarının alçak uçuş yaptığı, silahların milletimize çevrildiği bir ihanet gecesi de değildir.

“ÇOK KATMANLI BİR İŞGAL TEŞEBBÜSÜDÜR”
15 Temmuz, Türkiye Cumhuriyeti Devleti’nin içeriden çökertilmek, millî egemenliğinin gasp edilmek ve Türk milletinin iradesinin zincire vurulmak istendiği çok katmanlı bir işgal teşebbüsüdür.

Bu nedenle 15 Temmuz’u doğru okumak, yalnızca geçmişi anlamak bakımından değil, geleceği korumak bakımından da millî bir mecburiyettir. Çünkü 15 Temmuz’u sadece bir darbe olarak tarif edemeyiz. 15 Temmuz’u yalnızca FETÖ’nün kalkışması olarak değerlendirmek yetersizdir.

15 Temmuz, Çanakkale’yi geçemeyenlerin başka yollar aramasıdır. 15 Temmuz, Millî Mücadele’de hedeflerine ulaşamayanların içeriden çözme teşebbüsüdür.

15 Temmuz, Sevr’i kabul ettiremeyenlerin farklı yöntemlerle aynı hedefe ulaşma arayışıdır. 15 Temmuz, Türk milletinin bağımsız yaşama iradesine karşı yürütülen uzun ve karanlık mücadelenin yeni bir cephesidir.

“BU İHANET YAPISI MİLLETİMİZİN DUYGULARINI SÖMÜRDÜ”
FETÖ denilen ihanet yapısı ise bu karanlık hesabın yalnızca taşeronu ve sahaya sürülmüş kirli bir maşasıdır.

Bu habis örgüt, yıllarca eğitim kisvesi altında büyümüştür. Hizmet söylemi altında kadrolaşmıştır. İnanç istismarıyla taraftar devşirmiştir. Hayır görüntüsü altında ihanet biriktirmiştir.

Milletimizin temiz duygularını sömürmüş, devletimizin imkânlarını kullanmış, kurumlarımızın içine sızmış ve nihayet fırsatını bulduğunu düşündüğü anda Türk devletine silah doğrultmuştur. Ne acıdır ki Türk askerinin şerefli üniformasını gasbetmişlerdir. Türk polisinin makamını istismar etmişlerdir.

Türk yargısının kürsülerini kirletmişlerdir. Türk bürokrasisinin emanetini kötüye kullanmışlardır. Fakat hesap edemedikleri bir şey vardı. O da Türk milletinin karakteriydi. Türk milletinin bağımsızlık aşkıydı. Türk milletinin devletine olan sadakatiydi. 15 Temmuz gecesi milletimiz yalnızca bir darbeyi durdurmamıştır.

“FETÖ TEHDİDİNİN TAMAMEN ORTADAN KALKTIĞINI DÜŞÜNMEK YANILGIDIR”
Her biri vicdanının sesini dinlemiştir. Her biri millet olmanın şuuruyla davranmıştır. Her biri vatan söz konusu olduğunda gerisinin teferruat olduğunu göstermiştir. Tankın karşısına çıkan bu şuurdur. Kurşunların üzerine yürüyen bu şuurdur. Bombalanan Gazi Meclis’i terk etmeyen bu şuurdur.

Meydanları dolduran bu şuurdur. Şehadeti göze alan bu şuurdur. Türk milleti o gece bir kez daha tarih yazmıştır. Ve tarihe şu notu düşmüştür. Bu millet esir yaşamaz. Bu millet teslim olmaz. Bu millet iradesini vesayet odaklarına bırakmaz. Bu millet, devletini terör örgütlerine teslim etmez. Muhterem dava arkadaşlarım; 10. yıl dönümünde üzerinde hassasiyetle durulması gereken bir diğer husus daha vardır.

FETÖ ile mücadele geçmişte kalmış bir mesele değildir. FETÖ tehdidinin tamamen ortadan kalktığını düşünmek ciddi bir yanılgıdır. İhanetin yöntem değiştirmesi, ihanetin sona erdiği anlamına gelmez.

Tehdidin görünmez hâle gelmesi, tehdidin yok olduğu anlamına gelmez. Dün himmet adı altında örgütlenenler vardı. Bugün başka maskelerle ortaya çıkmak isteyenler olabilir.

Dün eğitim kisvesini kullananlar vardı. Bugün farklı alanlarda benzer yöntemlere başvuranlar olabilir. Dün devletin mahrem yapılarına sızmaya çalışanlar vardı. Yarın başka yollar deneyenler olabilir. Bu sebeple devlet hafızasının diri tutulması, tedbirlerin tavizsiz sürdürülmesi ve millî şuurun canlı tutulması hayati önemdedir.

“BAŞKA TÜRKİYE YOK”
Unutulmamalıdır ki millet hafızasını kaybettiği gün tehditler yeniden güç kazanır. Tarih şuuru zayıfladığı gün fitne odakları yeniden cesaret bulur. Millî birlik duygusu aşındığı gün Türkiye’nin karşısındaki hesaplar yeniden hareketlenir. Bu sebeple 15 Temmuz’un hatırasını yaşatmak yalnızca geçmişe saygı değildir.

Aynı zamanda geleceğe karşı sorumluluktur. Aynı zamanda devletimize karşı görevdir. Aynı zamanda milletimize karşı vefadır. Değerli milletvekili arkadaşlarım. 15 Temmuz’un bize verdiği derslerden biri de şudur. Türkiye’nin bekası günlük siyasi hesapların üzerindedir. Devletin varlığı geçici tartışmaların üzerindedir.

Millî güvenlik partiler üstü bir konudur. Türkiye Cumhuriyeti’nin bağımsızlığı her türlü görüş ayrılığının üzerindedir. Milliyetçi Hareket Partisi’nin yarım asrı aşan siyasi mücadelesi de işte bu anlayış üzerine kurulmuştur. Bizim için devlet ebet müddet ülküsü bir slogan değildir. Bizim için millî birlik ve kardeşlik yalnızca siyasi bir söylem değildir. Bizim için Türkiye Cumhuriyeti’nin bekası günlük hesaplara kurban edilemeyecek büyük bir emanettir. Dün olduğu gibi bugün de aynı yerdeyiz. Vatanımız için buradayız. Milletimizin yanındayız. Cumhuriyetimizin zırhıyız.

Demokrasimizin kalkanıyız. Türk bayrağının sancaktarlarıyız. Ve Allah’ın izniyle yarın da aynı yerde olmaya devam edeceğiz. Bu vesileyle 15 Temmuz gecesi şehadet mertebesine ulaşan bütün kahramanlarımızı rahmetle, minnetle ve hürmetle anıyorum. Terörle mücadelede canlarını feda eden bütün şehitlerimize Cenabıallah’tan rahmet diliyorum. Gazilerimize sağlık, afiyet ve uzun ömürler niyaz ediyorum. Rabbim milletimizi her türlü fitneden, devletimizi her türlü ihanetten, vatanımızı her türlü saldırıdan muhafaza buyursun.

Türk milleti bir oldukça, Türk devleti güçlü oldukça, millî birlik ve kardeşlik ruhu yaşadıkça hiçbir karanlık odağın, hiçbir ihanet şebekesinin, hiçbir emperyal projenin Türkiye üzerinde başarı şansı olmayacaktır. Çünkü başka Türkiye yoktur.

“TÜRKİYE, AVRUPA İÇİN GÖZDEN GELİNEMEZ BİR HAKİKAT”
Türkiye, Avrupa için gözden gelinemez bir hakikat. Açılması gereken fasıllar bloke edilmiş, verilen sözler tutulmamıştır. Avrupa Birliği, Türkiye’yi bekleme odalarında tutarken kendi stratejik ufkunu daraltmıştır. Türkiye’nin olmadığı denklem başarılı olamaz.

“TÜRKİYE’NİN DIŞARIDA KALDIĞI HİÇBİR PROJE BAŞARILI OLAMAZ”
Ukrayna sahasından Karadeniz’e, Balkanlar’dan Kafkasya’ya, Doğu Akdeniz’den Orta Doğu’ya kadar uzanan geniş jeopolitik kuşakta Türkiye’nin bulunmadığı hiçbir güvenlik denklemi, kalıcı olamayacaktır. Türkiye’nin hesaba katılmadığı hiçbir enerji koridoru, sürdürülebilir olamayacaktır.

Türkiye’nin dışarıda bırakıldığı hiçbir bölgesel istikrar projesi, başarıya ulaşamayacaktır. Bu durum bir temenni değil. Değişen dünyanın ortaya çıkardığı stratejik bir gerçektir.

Ne var ki Avrupa Birliği uzun yıllardır bu gerçeği görmek yerine günü kurtaran siyasi reflekslerle hareket etmeyi tercih etmiştir. Türkiye’nin üyelik süreci, teknik kriterlerden çok siyasi önyargılarla değerlendirilmiştir.

Açılması gereken fasıllar bloke edilmiş, yerine getirilmesi gereken yükümlülükler ertelenmiş, verilen sözler tutulmamış, Türkiye’nin haklı beklentileri sürekli başka gündemlerin gölgesinde bırakılmıştır. Bu yaklaşım yalnızca Türkiye’ye değil, Avrupa’ya da zarar vermiştir”.

“TÜRKİYE’NİN YERİ AVRUPA’NIN BEKLEME SALONU DEĞİLDİR”
“Türkiye ne bir yükümlülükten kaçmaktadır ne de bir ayrıcalık talep etmektedir.” diyen Bahçeli, Türkiye’nin yalnızca çifte standartların son bulmasını istediğini vurguladı.

MHP Lideri Bahçeli, “Türkiye’nin yeri Avrupa’nın bekleme salonu değildir. Türkiye, Avrupa için bir seçenek değil içine düştüğü kuyuya uzanan güvenli bir halattır. Türkiye gerçeğini kabul edenler kazanacaktır.” ifadesini kullandı.

“TARİHİN BAZI PERDELERİ VARDIR”
“Grup toplantımızı yurt dışında televizyon ekranları, radyo kanalları ve sosyal medya platformları vasıtasıyla bizleri takip eden aziz vatandaşlarımıza şükranlarımı iletiyorum.

Gönül ve kültür coğrafyalarımızda nice müşkülata rağmen şahsiyetini muhafaza ederek haysiyetli bir hayat mücadelesi veren tüm kardeşlerimize selamlarımı gönderiyorum.

Türkiye Büyük Millet Meclisi’nin bu mümtaz çatısı altında sizlerle bir kez daha bir araya gelmekten bahtiyarlık duyuyor, her birinizi en derin kardeşlik duygularımla ve muhabbetle kucaklıyorum.

Tarihin bazı perdeleri vardır. Sadece geçmişte olup biteni göstermekle kalmaz. İçinde yaşadığımız zamana da çarpıcı bir şekilde ayna olur. Henüz görünmeyenin işaretlerini, bilinmeyenlerin haberini ve geleceğin muhtemel istikametlerini de aynı anda sezdirir.

Bazı meclisler vardır ki yüzeyde yalnızca devlet başkanlarının teşekküllerinden ibaret görünse de derinlerdeki niyetleri, milletlerin karakterlerini, saklı kalmış güç merkezlerini ve zamanın henüz duyulmayan ayak seslerini tek bir mekânda düğümler.”

“ANKARA KÜRESEL SİYASETİN ROTASINI ÇİZİYOR”
“Bazı şehirler vardır ki, el sahibi yaptıkları hadiseyle değil, hadisenin ruhuna kazandırdıkları mana ve tarihin akışına attıkları imzayla hüviyetlerini tasdik eder. İşte Ankara böyledir.

Polatlı bozkırlarından yankılanan top seslerine rağmen adımlarını geriye kaçırmayan, Sakarya’nın kanla yoğrulmuş siperlerinde milletimizi varlık-yokluk imtihanına şahitlik eden, Ulus’ta duaların tekbirleri ve istiklal yeminlerinin birbirine karıştığı, büyük direniş iradesinin ilk Meclis’in duvarlarına sindiği Ankara, dün esarete geçit vermeyen Millî Mücadele’nin karargâhı bugün ise dünya liderlerini ağırlayarak küresel siyasetin rotasını çizen bir pusuladır.

Ankara, işgal kapıya dayandığında geri çekilmeyen iradenin, yokluk içinde devletimizi küllerinden yeniden doğuran, ateşten gömlek giyip milletine istiklal biçen ferasetin adıdır.

Bir zamanlar direnişin karargâhı olan bu aziz şehir bugün küresel güvenlik mimarisinin tartışıldığı uluslararası platformlara ev sahipliği yaparken, yeni dönemin stratejik tartışmalarına istikamet kazandıran bir merkez olduğunu göstermiştir.”

“NATO ZİRVESİ ALELADE BİR DİPLOMASİ FAALİYETİ DEĞİLDİR”
“Bu sebeple Ankara’da toplanan NATO Zirvesi’ni alelade bir diplomasi faaliyeti gibi okumak; eksik, sığ ve sakat bir değerlendirme olacaktır. Ankara’da 70 yılı aşan ittifak hukukunun muhasebesi yapılmış soğuk savaş yıllarının hayalet cephe hatlarından bugünün çok katmanlı güvenlik bunalımlarına uzanan uzun yolun hesabı görülmüştür.

Ankara’dan, 5. maddenin müşterek savunma ruhundan Ukrayna’ya verilen askeri desteğin geleceğine, 50 milyar doları aşan yeni tedarik hamlelerinden savunma sanayiinde ortak üretim arayışlarına, Avrupa’nın yıllarca ertelediği caydırıcılık açıklarından müttefikler arasındaki ambargo ve kısıtlama çelişkilerine, İran’ın nükleer programından Hürmüz Boğazı’ndaki seyrüsefer emniyetine, Suriye’de açılmak istenen yeni sayfadan Doğu Akdeniz ve Mavi Vatan hassasiyetlerine kadar geniş bir güvenlik kuşağının bütün açmazları aynı anda ele alınmıştır.

Ankara’da müttefikliğin yalnızca kameraların parlak ışıkları altında verilen pozlardan, kriz günlerinde yayımlanan yalın kınama mesajlarından, kürsülerde cilalanmış cümleleri birbiri ardına sıralamaktan ibaret olmadığı, hakiki müttefikliğin hakkaniyet, samimiyet, üretim, paylaşım ve dayanışma üzerine bina edileceği açıkça anlaşılmıştır.

Zira devletler de ittifaklar da kürsülerden haykırılan süslü beyanların geçici cazibesiyle değil, badire anlarında sınanan sadakatlerle, yük omuzlara çöktüğünde gözlerin çevrildiği adaletle, gecesini gündüzüne katarak çalışan iradenin gösterdiği sebatla ayakta durur.”

“MİLLETİ FELAKETTEN SAKINMANIN BEDELİ AĞIRDIR”
“Kadim Türk devlet mirası bu hakikati, zamanın aşındıramadığı mutlak bir esas olarak akıllarımıza nakşetmiştir.

Bilge Tonyukuk’un bin yılı aşkın zaman önce, “Türk milleti için gece uyumadım, gündüz oturmadım.” derken anlattığı şey ne kadar yorulduğu değil, devleti kurmanın, devleti yaşatmanın ve milleti felaketten sakınmanın bedelinin ne denli ağır olduğudur.

Bugün de karşımızdaki resim aynı duruma işaret etmektedir. Şimdi size soruyorum. Zamanın akışını kim okuyacaktır? Görünürdeki sükûnetin altında kaynayan kazanların ateşini kim teşhis edecektir? Müttefiklik sözlerinin arkasındaki samimiyet derecesini kim ölçecektir? Dostluk beyanlarının satır aralarında saklanan menfaat hesaplarını kim fark edecektir?

Krizlerin gölgesinde kurulan yeni denklemleri, diplomatik tebessümlerin gerisindeki soğuk hesapları kim görecektir? Kim sabretmeyi bildiği kadar sert çekmeyi, müzakere etmeyi bildiği kadar hakkını müdafaa etmeyi gösterecektir? Cevap bellidir. O da Türkiye’dir.”

“NATO YENİ BİR DEVRİN ŞAFAĞINDADIR”
“Türkiye, makroda yalnızca stratejik konumuyla değil, tarihî birikimi, devlet tecrübesi, siyasi iradesi ve millî kudretiyle yeni dönemin kurucu aktörlerinden biri hâline gelmiştir. Türkiye Cumhuriyeti’nin eriştiği siyasi ve stratejik seviye, Ankara Zirvesi’nde bir kez daha tebarüz etmiştir. Bugün NATO yeni bir devrin şafağındadır.

Bu devir yalnızca savunma bütçelerinin sağına sıfırların eklenip rakamların büyütüldüğü bir devir değildir. Bu devir, kâğıttaki taahhüdün fabrikada üretime, üretimin sahada kabiliyete, kabiliyetin caydırıcılığa, caydırıcılığın da barışın teminatına dönüşeceği yeni bir merhaledir.

Böylesi bir çağda güvenlik yalnızca bütçenin büyüklüğüyle değil, o bütçeyi kabiliyete çevirecek üretim sürekliliğiyle ölçülecektir. Bugün NATO’nun önündeki mevzu aslında budur. İttifak bu yeni güvenlik çağının idrakine varmış mıdır?

Külfet ve yük paylaşımını gerçek bir adalet zeminine oturtacak mıdır? Savunma sanayiini birkaç ülkenin imtiyazlı alanı gibi görmekten vazgeçecek midir?

Müttefikler arasında örtülü ambargo, lisans kısıtlaması, siyasi blokaj ve tedarik engeli gibi ittifak hukukunu yaralayan çelişkileri ortadan kaldırabilecek midir? Ankara Zirvesi işte bu soruları NATO’nun önüne koymuştur.”

Programda konuşan Özel, Alevi toplumuna yönelik dikkat çeken mesajlar verdi. Çorum’un tarihsel ve kültürel yapısına vurgu yapan Özel, kentin rızalık ve dayanışma anlayışı üzerine kurulu olduğunu ifade etti.

Alevi toplumunun geçmişten bugüne çeşitli sorunlarla karşı karşıya kaldığını belirten Özel, ülkeyi yönetenlerin Alevilere karşı bir “rızalık borcu” bulunduğunu söyledi.

Özel konuşmasında, “Bugün burada siz değerli canlarla bir arada olmaktan mutluluk duyuyorum. Acıyı da sevinci de paylaşan tüm canları saygıyla selamlıyorum. Bu şehir, rızalık ve razılık kültürünün yaşatıldığı bir şehirdir. Açıkça ifade etmek gerekir ki bugün ülkeyi yönetenlerin Alevi toplumuna karşı bir rızalık borcu bulunmaktadır” dedi.

Gelecekte Türkiye’yi yönetecek kadrolar adına konuştuğunu belirten Özel, Alevi vatandaşların beklentilerinin karşılanması ve toplumsal rızalığın sağlanması konusunda kararlı olduklarını dile getirdi.

Özel, “Partim, şahsım ve gelecekte Türkiye’nin yönetiminde görev alacağına inandığım kadrolar adına söz veriyorum. Devlet adına da Alevi toplumunun rızasını almayı başaracağız” ifadelerini kullandı.

CHP tarihinde çok kriz görüldü.

Ama böylesi az görüldü.

Bir tarafta Genel Merkez.

Bir tarafta Meclis.

Bir tarafta Kemal Kılıçdaroğlu.

Bir tarafta Özgür Özel.

Ve ortada kalan milyonlarca CHP seçmeni.

Şimdi herkes aynı soruyu soruyor:

CHP’yi kim yönetiyor?

Kağıt üzerinde verilen karar başka bir şeyi işaret ediyor.

Siyasi gerçeklik ise başka bir şeyi.

Kemal Kılıçdaroğlu‘nun yeni MYK hazırlığında olduğu konuşuluyor.

Özgür Özel ise, Meclis’te toplantı üstüne toplantı yapıyor.

Cumhurbaşkanlığı Aday Ofisi toplantısının Meclis’te yapılması sıradan bir tercih değil.

Bu bir mesaj.

“Ben buradayım.”

“Parti tabanı benimle.”

“Meclis grubu benimle.”

Mesajın özeti bu.

Peki ya delegeler?

Asıl savaş orada.

Çünkü CHP’nin geleceğini mahkeme salonları değil, delege iradesi belirleyecek.

Bu yüzden imzalar toplanıyor.

Bu yüzden herkes sayı hesabı yapıyor.

Bu yüzden gözler kurultay ihtimaline çevrilmiş durumda.

İşin ilginç tarafı şu:

Kılıçdaroğlu‘nun önünde teorik olarak bir yol var.

Özgür Özel‘in önünde ise siyasi meşruiyet iddiası.

İki taraf da kendisini CHP’nin gerçek temsilcisi olarak görüyor.

Sorun da tam burada başlıyor.

Bir parti aynı anda iki farklı merkezden yönetilebilir mi?

Tarih bunun zor olduğunu söylüyor.

Yarın yapılması beklenen grup toplantısı bu nedenle kritik.

Kürsüye kim çıkacak?

Salon kimin etrafında şekillenecek?

Milletvekilleri hangi fotoğrafın içine girecek?

Bazen siyaset uzun konuşmalarla değil, tek bir kare fotoğrafla yön değiştirir.

CHP’nin önündeki mesele artık yalnızca liderlik yarışı değil.

Varoluş meselesi.

Çünkü seçmen kavga görmek istemiyor.

İktidar alternatifi görmek istiyor.

Delegeler imza toplamaya devam ederse olağanüstü kurultay seçeneği masada kalmaya devam edecek. Son günlerde parti yönetiminin de bu seçeneği ciddi biçimde değerlendirdiği yönünde haberler bulunuyor.

Ve günün sonunda bütün tartışma tek soruya dönüşecek:

CHP, Kılıçdaroğlu‘nu mu geri çağıracak?

Yoksa Özgür Özel’i yeniden tescil mi edecek?

Türkiye siyaseti cevabı bekliyor.

Ama galiba en çok da CHP seçmeni…

Mutlak butlan kararı sonrasında genel başkanlık tartışmalarının odağındaki isimlerden biri olan Özgür Özel, partililerle birlikte Güvenpark’tan Anıtkabir’e yürüdü. Her şey olağan görünüyordu. Ta ki çelenk detayı ortaya çıkana kadar…

İddiaya göre, üzerinde “CHP Genel Başkanı” yazısı bulunan çelengin mozoleye bu şekilde bırakılmasına, Anıtkabir’deki uygulamalar gerekçe gösterilerek izin verilmedi. Bunun üzerine yazı çelenkten çıkarıldı ve tören alanına o şekilde giriş yapıldı.

Ancak hikâye burada bitmedi.

Çelenk mozoleye yerleştirilirken Özgür Özel’in cebinden sürpriz bir misafir çıktı: Az önce çıkarılan yazı…

Kısa süreliğine yeniden çelengin üzerine yerleştirilen yazı, adeta siyasi gündemin sembolü haline geldi. Fakat görevlilerin durumu fark etmesi uzun sürmedi. Yapılan uyarının ardından yazı tekrar ait olduğu yere, yani cebe geri döndü.

Siyaset kulislerinde günlerdir yaşanan “görev kimde?” tartışması, böylece birkaç dakika içinde “yazı nerede?” tartışmasına dönüştü.

Olayın devamında bazı partililer ile güvenlik görevlileri arasında gerginlik yaşandığı öne sürüldü. Tartışmaların büyümesiyle birlikte sözlü atışmaların yaşandığı, zaman zaman tansiyonun yükseldiği iddia edildi.

Sosyal medyada ise olay kısa sürede gündem oldu. Kullanıcılar yaşananları “çelengin siyasi kariyeri”, “cepteki başkanlık”, “yazının Anıtkabir turu” ve “etiket operasyonu” gibi esprili yorumlarla değerlendirdi.

Ankara siyasetinde uzun süre konuşulacağa benzeyen olay, bayram ziyaretinden çok çelenk üzerindeki birkaç kelimenin nasıl bu kadar gündem olabildiğini gösteren ilginç bir örnek olarak hafızalara kazındı.

Bir parti düşünün…

Mahkeme salonlarında tartışılıyor.

Kurultayları şaibe iddialarıyla anılıyor.

Eski genel başkanı çıkıp “özür diliyorum” diyerek kendi dönemine hançer vuruyor.

Ve herkes aynı soruyu soruyor:

CHP’nin asıl sorunu iktidar mı, yoksa CHP’nin kendisi mi?

Kemal Kılıçdaroğlu‘nun sözleri sıradan bir siyasi konuşma değildi.

Bu konuşma, yıllardır kapalı kapılar ar

dında fısıldanan tartışmaların yüksek sesle dile getirilmesiydi.

Çünkü Kılıçdaroğlu ilk kez sadece rakiplerini değil, kendi dönemini de sorguladı.

“FETÖ ajanlarını fark edemedim” dedi.

“Hortumları kesemedim” dedi.

“Belediyelerde harama bulaşanları ayıklayamadım” dedi.

Asıl soru şu:

Bu sözler geçmişe mi yönelikti?

Yoksa bugün CHP’yi yöneten kadrolara mı?

İsim verilmedi.

Ama siyasette bazen isim vermemek, isim vermekten daha yüksek ses çıkarır.

Bugün CHP iki ayrı fotoğraf veriyor.

Bir tarafta “değişim” diyerek yola çıkanlar.

Diğer tarafta “önce arınma” diyenler.

Bir tarafta koltuğu kazanmanın yeterli olduğunu düşünenler.

Diğer tarafta partinin ruhunu kaybettiğini söyleyenler.

İşte CHP’nin kaderi tam burada düğümleniyor.

Çünkü mesele artık genel başkanlık yarışı değil.

Mesele, CHP’nin hangi kimlikle yoluna devam edeceği.

Parti; şaibe tartışmalarıyla mı anılacak?

Yoksa kendi içindeki hesaplaşmayı yapıp yeni bir sayfa mı açacak?

Kılıçdaroğlu‘nun konuşmasının satır aralarında gizlenen asıl soru da bu.

CHP kime yar olacak?

Parti içine sızdığı iddia edilen yapılara mı?

Siyasi rant düzenlerine mi?

Yoksa köklü bir muhasebe ve arınma talep eden tabanına mı?

Türk siyasetinde bazen seçimlerden daha önemli kırılmalar vardır.

Bugün CHP’nin yaşadığı tam da böyle bir kırılmadır.

Çünkü artık tartışma kimin genel başkan olacağı değildir.

Tartışma, CHP’nin ne olacağıdır.

Ve bu sorunun cevabı sadece CHP’nin değil, Türkiye siyasetinin önümüzdeki yıllarını da belirleyecektir.

MHP Lideri Devlet Bahçeli, partisinin grup toplantısında konuştu. Sözlerine ABD-İsrail ve İran arasında süren çatışmalarla başlayan Bahçeli, akabinde sözü Terörsüz Türkiye’ye getirdi.  Bir kez daha Terörsüz Türkiye’nin önemine dikkati çeken Bahçeli, yasal düzenlemeleri de gündemine aldı. Terörsüz Türkiye milli birlik ve kardeşlik projesidir. Gerekli yasal düzenlemeler için uygun iklim oluşmuştur.

TERÖRSÜZ TÜRKİYE’YE DAİR

Kimse yanlış hesap yapmasın, tahriklere meyil etmesin, terörsüz Türkiye’yi sabote etmeye kalkmasın. Kardeşlik yeşerirken bölücü emellere heves edilmesin.” diyen Bahçeli, açıklamasında şöyle dedi:

“Değerli milletvekilleri, milli birlik ve beraberliğin tesisi ortak değerler ve geçmiş üzerinde inşa edilen bir millet anlayışıyla ve müşterek bir gelecek yürüyüşüyle mümkün olabilecektir. Aramızdaki sevgi ve muhabbeti diri tutarak, kardeşlik bağlarımızı güçlendirerek ortak gelecek hedefiyle vatanımız üzerinde ay yıldızlı bayrağımızın gölgesinde bir ve beraber olduğumuz müddetçe aşamayacağımız hiçbir engel, üstesinden gelemeyeceğimiz hiçbir zorluk yoktur. Birlik ve beraberliğimiz vatan sevgisinde tezahür etmekte, bağımsızlığımızın sembolü ay yıldızlı al bayrağımız dalgalandığı her yerde vücut bulmaktadır. ‘Korkma’ diye başlayan İstiklal Marşımız ise zulme ve zalime geçit vermemektedir.

“TOPLUMSAL MUTABAKAT ZEMİNİ ORTAYA ÇIKMIŞTIR”

Terörsüz Türkiye süreci, Türkiye’de huzur ve barış ortamını kalıcı kılarken aynı zamanda bölgesel istikrara da katkı sağlamayı hedeflemektedir.Terörsüz Türkiye, milli birlik ve kardeşlik projesidir. Türkiye Büyük Millet Meclisi’nde kurulan ve önemli bir görev ifade eden Milli Dayanışma, Kardeşlik ve Demokrasi Komisyonu çalışmalarını tamamlamış, ortak komisyon raporu kabul edilmiş ve bir toplumsal mutabakat zemini ortaya çıkmıştır.”

“İÇERİSİNE GİRDİĞİMİZ BU YÜZYIL SAVAŞLARLA İLERLİYOR”

Bir yanda tarifsiz zenginlik ve doyumsuzluğun yarattığı sapkınlık, diğer yanda açlıktan ölen çocuklar ve sefaletin gölgesinde var olma mücadelesi veren masumlar bulunmaktadır.

Her ne kadar 21. yüzyılın demokrasinin yaygınlaşması, hukukun üstünlüğünün hakim kılınması, temel hak ve özgürlüklerin güvence altına alınması ve insanlığın ortak refahı ile mutluluğu açısından fırsatlar sunması beklense de ikinci çeyreğine girdiğimiz bu yüzyıl, uluslararası terörizm, göç, etnik çatışmalar, iç karışıklıklar, savaşlar, uluslararası hukuka aykırı çifte standartlar, açlık ve yoksulluk, zengin ülkeler ile fakir ülkeler arasında büyüyen uçurum ve çevresel felaketler gibi sorunlarla ilerlemektedir.

“AKTÖRLER DEĞİŞİYOR, AMAÇLAR DEĞİŞMİYOR”

Emperyalist güçler, insani duyarlılıkları ve uluslararası kuralları yok sayarak ya da ortadan kaldırarak kendi imtiyaz ağlarını genişletme çabası içindedir.

Teknolojik ve ekonomik hakimiyetin sağladığı üstünlükle hedef alınan ülkelerde etnik ve dini unsurlar, istikrarsızlaştırmanın en önemli araçları ya da iş birliği aktörleri olarak kullanılmaktadır. Maalesef bu gelişmeler, Müslüman coğrafyaların adeta kaderi haline gelmiştir.

Bölgemizde yaratılan nobranlığın, barbarlığın ve emperyalist heves ile emellerin önemli sebeplerinden biri de bundan yüz yıl önce kurgulanan, haritaların emperyalist masalarda çizildiği ve mazlum halkların sömürgeci canilere meze yapılmak istendiği Sykes-Picot düzeninin revize edilerek yeniden bölgemizde ve dünyada hakim kılınması arzusudur.

Aktörler ve araçlar değişse de taraflar ve emeller hiç değişmemektedir. Bir tarafta bugünün sömürgecileri ve emperyalistler, diğer tarafta mazlumlar ve mahzunlar bulunmaktadır.

Yeniden kurgulanan Sykes-Picot düzeninde ideolojik saplantıların ve teolojik sapkınlıkların iktidar olduğu İsrail’in İslam topraklarını işgal ve sömürme planı vardır.

Etnik, dini ve mezhepsel olarak binbir parçaya bölünmüş, istikrarsız, güvensiz, marjinalize edilmiş ve terörize edilmiş gruplarla çatışma ve kaosun egemen olduğu bir bölge hedeflenmektedir. Peygamber Efendimiz (s.a.v) bir Hadis-i Şeriflerinde “Öyle insanlar vardır ki adeta hayrın anahtarları, şerrin kilitleri gibidir” buyurmuşlardır.

Öyleleri de vardır ki şerrin anahtarları, hayrın kilitleri gibidir. Bugün yaşadığımız Siyonist barbarlık, ABD ve İsrail ortak yapımı hukuksuzluğun, zulmün ve kötülüğün adeta şerrin anahtarıdır.

İsrail, Gazze başta olmak üzere İran ve Lübnan üzerinde izlediği saldırgan politikalarla bölgeyi adeta cehenneme çevirmiş ve huzur umudunun sönmesine neden olmuştur.

Açıkça görülmektedir ki İsrail, hem bölgenin hem de dünyanın huzur ve istikrarı için ciddi bir tehlike ve tehdittir. ABD’nin Orta Doğu politikasının İsrail tarafından esir alındığı algısı Batı ve Amerika halkında büyük tepkiye ve öfkeye neden olmaktadır.

İsrail’in katliam politikaları, Yahudilerin dünya genelinde nasıl algılanacağına dair oldukça kötü ve köklü bir değişimin zeminini hazırlamıştır.

“DEĞİŞMESİ GEREKEN REJİM İSRAİL’DEDİR”

Daha önce de ifade edildiği gibi dünya Yahudilerinin İsrail’in bu halinin sürdürülemez olduğunu ve Yahudiliğe zarar verdiğini görmesi ve bunu insanlığa ilan etmesi gerekmektedir. Bize göre İsrail antisemitizmi üreten yeni bir araç haline gelmiştir ve bu sapkınlıktan arındırılması dünya Yahudiliği için de oldukça önemli ve kaçınılmazdır.

Artık İsrail’in Netanyahu’ya mahkum ve mecbur olmadığının, Netanyahu’nun politika ve yaklaşımlarının Yahudiliği temsil etmediğinin yüksek sesle haykırılması zamanı gelmiştir. Orta Doğu’da bir rejim değişecekse bu İsrail olmalıdır.

Amerika Birleşik Devletleri Başkanı Trump’ın kendi ülkesi dahil birçok ülkedeki savaş karşıtı protestoları dikkate alarak Netanyahu’yu ve İsrail’i sınırlandırması zorunluluk halini almıştır. “Savaşları bitireceğim” diyerek iktidara gelen Trump, bu savaşla kapanmayacak bir yara ve tamiri zor bir yıkım meydana getirmiştir.

“SAHTE ZAFER İLANIYLA SAVAŞI BİTİRMEYE ÇALIŞIYORLAR”

Trump, 340 milyonluk Amerika Birleşik Devletleri’ni 10 milyonluk İsrail’in kan emici Başbakanı Netanyahu’nun kuyruğuna takmış ve tüm bölgeyi felakete sürüklemiştir. Şimdi de savaşı sahte bir zafer ilanıyla bitirmenin arayışı içindedir.

Böyle bir Amerika’nın büyük Amerika olamayacağı açıktır. Böyle bir Amerika’nın dünya barışı, düzeni, istikrarı ve refahı vadetmediği ortadadır. Ortaya çıkan bu çarpık düzenin sahiplerinin yaşattıklarını bir gün mutlaka kendilerinin de yaşayacakları beklenen bir durumdur.

“ZAMAN İRAN HALKININ YANINDA DURMA ZAMANIDIR”

Tüm bu cüretkar ve hesapsız saldırılar sürerken Türkiye olarak ayağımızı sağlam Anadolu’ya bastığımızı, gözümüzün ve kulağımızın ise Tebriz’de, Urumiye’de, Hemedan’da, Kerkük’te, Musul’da ve Erbil’de olduğunu dost, düşman bilmelidir.

Bizim için sadece bir komşu değil, din ve dil kardeşlerimizin ülkesidir. Tuğrul Bey’in Selçuklusu, Uzun Hasan’ın Akkoyunlusu, Nadir Şah’ın Afşarlısı, Şah İsmail’in Safevisi, İran bizim için Halaç’tır, Türkmen’dir, Kaşkay’dır.

Türk’üyle, Fars’ıyla, Kürt’üyle ve Arap’ıyla kardeştir. Zaman, geçmişte yapılan yanlışlıkları, komşuluk ve kardeşlik hukukuna uymayan davranışları ve kendi içindeki hak mahrumiyetlerini bir kenara bırakıp bu ahlaksız saldırı karşısında haktan ve hukuktan yana olmak ve Siyonist zalimliğe karşı İran halkının yanında durma zamanıdır.

“TÜRK MİLLETİ HER ZAMAN ZALİME KARŞI MAZLUMUN YANINDA OLMUŞTUR”

Çocukları öldüren, Gazze’yi on binlerce bombayla ve füzeyle yok eden, Kudüs’te mukaddeslere el süren, Lübnan’ı tarumar eden ve İslam ülkelerini birbirine düşüren bu şer ve fesat ittifakının karşısında durmak için insan olmak yeterlidir. Kaldı ki Türk milleti her zaman zalime karşı mazlumun yanında olmuştur. Savaşın uzamaması ve bir an önce ateşkesin sağlanması şüphesiz ki dünyanın geleceği için acil bir ihtiyaçtır.

Ancak üzülerek ifade etmek gerekir ki savaşın yaygınlaşması petrol, doğalgaz ve bunların türev ürünleriyle gıda fiyatlarında artışa, Körfez’deki Arap coğrafyasından göçe, Lübnan’da geri döndürülemez bir yıkıma ve mahvolmaya, Kızıldeniz’de çatışmaya ve Babülmendep Boğazı’nın kapanmasına, Irak’ın yeni bir belirsizlik ve çatışma sürecine girmesine, İsrail’in tüm dünyadaki Yahudilerin hayatını riske atmasına ve Yahudi karşıtlığının yükselmesine ve radikalizmin köklerinin güçlenmesine sebep olacaktır.

Bunun için diyorum ki dünya haksız ve hukuksuz saldırganlığın bedelinin ödenmediği bir yer olarak kalmamalıdır. Bebek, çocuk, kadın ve yaşlı demeden yapılan katliamların cezasız kaldığı bir dünya olmamalıdır.

Dünya, rafinerilerin, gaz yataklarının, petrol üretim sahalarının ve elektrik santrallerinin vurulup çevre felaketlerine yol açanların serbestçe dolaşabildiği bir yere dönüşmemelidir. İnsan hak ve hürriyetlerine, emeğe, alın terine, gözyaşına, adalet ve eşitlik arayışına sırt çevirenlerin insafına asla terk edilmemelidir.

“DÜNYA, TÜRKİYE’NİN ÇABALARINA SES VERMELİ”

Dünya, Türkiye’nin samimiyetle yürüttüğü diplomatik çabalara ses vermeli ve savaşa karşı ortak bir tavır geliştirme basiretini göstermelidir. Dünyanın mazlum ülkeleri ve yardım eli bekleyen insanlık umut aramaktadır. Bu nedenle Milliyetçi Hareket Partisi ve Cumhur İttifakı olarak milletimizin huzur ve refahını, sağlam ve egemenlik haklarımızı koruma sorumluluğumuzla birlikte İslam toplumlarına, Türk dünyasına ve bütün insanlığa adalet, ahlak ve akıl üçgeninde şekillenecek, ihmal edemeyeceğimiz sorumluluklarımız vardır.”