Kıbrıs’ta gerilim yeniden tırmanıyor. ABD Silahlı Kuvvetleri ve New Jersey Ulusal Muhafızları, Rum askerlerini “terörle mücadele ve siber güvenlik” adı altında eğitmeye devam ediyor. Türkiye’nin NATO müttefiki olan ABD, ne gariptir ki kendi müttefiki olan Rum tarafını güçlendirmekten geri durmuyor.

Kıbrıs Rum Kesimi ile yürütülen ikili iş birliği kapsamında ABD, Avrupa filosunun güvenliği bahanesiyle Rum askerleriyle ortak tatbikatlar gerçekleştiriyor. Deniz Piyadeleri, Özel Terörle Mücadele birimleri, FETSEUR gibi seçkin birlikler Rum askerlerini eğitiyor; New Jersey Ulusal Muhafızları ile siber güvenlik alanında bilgi alışverişi yapılıyor. Her ne kadar adı “terörle mücadele” olsa da, işin özü Türkiye karşıtı stratejik bir manevra.

Bu tablo, ABD-İran kukla tiyatrosunun bir perdesi gibi. Ama iş öyle basit bir tiyatro değil; danışıklı dövüşün son perdesi, sahnedeki her figürün rolünü önceden bildiği bir oyun gibi. İngiliz aklıyla şekillenen ABD, ekonomik batma çanları çalan kendi ülkesi için çıkış yolları ararken, önce PKK/YPG’yi, şimdi ise Rum tarafını kucağına aldı. Güney Kıbrıs’a ve Yunanistan’a anlamsız üsler kuruyor, Türk’ün doğal denge ve güvenlik hassasiyetini hiçe sayıyor.

Türkiye, bu kalleş ve sinsi oyunları sessizce, sabırla not ediyor. Tarih, sabırla bekleyen aklın ve stratejinin önemini defalarca gösterdi. Afrika’yı İngiliz ve Fransız sömürgesinden kurtaran, Suriye’yi ABD ve İsrail destekli PKK/YPG ve DEAŞ çetelerinden temizleyen, Karabağ’ı Ermenistan işgalinden kurtaran, Irak’taki vekil güçleri süpüren Türk aklı, zamanı geldiğinde elbette gereken cevabı verecektir.

ABD, Rumları eğiterek bir taşla birkaç kuş vurmaya çalışıyor olabilir. Ama Türkiye, sadece askeri ve diplomatik gücüyle değil, stratejik sabrı ve derin aklıyla bu oyunları bozacak kapasiteye sahiptir. Ve herkes bilsin ki; sabır, Türk’ün silahıdır; ve zamanı geldiğinde her hesap sorulur.

Bu kalleş oyunları not ediyorsunuz, ama unutmayın: Türk aklı, zamanı geldiğinde bütün taşları yerli yerine koyar.

Türkiye bir kez daha kanlı bir senaryoyla yüz yüze bırakıldı. Yalova’da kahraman polislerimizin canı pahasına yürüttüğü DEAŞ operasyonu, sadece bir güvenlik olayı değil; küresel bir mesaj, kirli bir hatırlatma, karanlık bir hesaplaşmadır. Üç evladımız şehit düştü. Sekiz polisimiz ve bir bekçimiz yaralandı. Acımız büyük, öfkemiz diri, hafızamız açıktır.

Kimse bize bu yaşananları “tesadüf”, “yalnız kurt”, “anlık güvenlik zafiyeti” diye yutturmaya kalkmasın. Bu topraklarda DEAŞ kendiliğinden ortaya çıkmadı, kendi kendine palazlanmadı. DEAŞ; beslenen, donatılan, eğitilen ve sahaya sürülen bir aparattır. Emperyalizmin kanlı eldivenidir. Ve o eldivenin içinde kimlerin olduğu artık sır değildir.

ABD, İngiltere, bazı AB ülkeleri ve Ortadoğu’nun kanlı kasabı İsrail…
Fail bellidir. Senaryo bellidir. Amaç nettir.

Bugün DEAŞ, Türkiye’ye karşı yeniden sahneye sürülüyorsa bunun tek bir nedeni vardır: Türkiye’nin bağımsız duruşu, bölgesel ağırlığı ve Filistin’de, Gazze’de mazlumdan yana saf tutması. İsrail’in tahammül edemediği de budur. Emperyal merkezlerin hazmedemediği de.

Unutmayalım: Trump’ın bizzat söylediği bir hakikat vardır ve bu cümle tarihe not düşmüştür: “DEAŞ bir ABD aparatıdır.”
Bu kadar açık, bu kadar net.

Oyun aynıdır, figüranlar değişir.
Dün El Kaide’ydi, bugün DEAŞ’tır.
Yarın başka bir isimle yine sahne alacaklardır.

Ama hedef hep aynıdır:
Türkiye’yi içerden karıştırmak, güvenlik algısını sarsmak, toplumsal sinir uçlarına dokunmak, devleti zaaf içinde göstermek, milletin direncini kırmak.

Tam da bu noktada içerideki siyasi fırsatçılar devreye sokulmak istenir. Terörün dumanı tüterken, şehitlerimizin kanı kurumamışken, devletin sahada verdiği mücadele sürerken yapılan provokatif çıkışlar; ya büyük bir basiretsizliğin ya da bilinçli bir siyasi hesapçılığın ürünüdür. Terörle mücadele, oy devşirme malzemesi değildir. Şehitlerimizin aziz hatırası, ucuz siyasi sloganlara meze yapılamaz.

Türkiye bugün “Terörsüz Türkiye” hedefini konuşuyorsa, bu hedefi sabote etmek isteyenler de boş durmayacaktır. DEAŞ’ın uyuyan ya da uyanık hücreleri bu yüzden harekete geçirilmiştir. Mesaj şudur:
“Geri dur, bölgesel iddia taşıma, Filistin’e sahip çıkma.”

Ama bilmiyorlar.
Bu millet tehditle yön değiştirmez.
Bu devlet terörle pazarlık yapmaz.
Bu topraklar diz çöktürülemez.

Yalova’da şehit düşen kahramanlarımız, sadece bir operasyonda değil; Türkiye’nin istiklal yürüyüşünde can vermiştir. Onlar, küresel senaryolara karşı yazılan yerli ve milli direnişin adıdır. DEAŞ’ı sahaya sürenler şunu iyi bilsin: Türkiye, bu oyunun senaryosunu ezbere bilmektedir. Ve bu kez finali de kendisi yazacaktır.

Terörü besleyenler kaybedecek,
Maşalar paramparça olacak,
Türkiye dimdik ayakta kalacaktır.

Türk Milleti’nin başı sağ olsun.

MİT İSTİHBARATIYLA TESPİT EDİLDİ

MİT’in yürüttüğü istihbari çalışmalar kapsamında, Afganistan-Pakistan hattında DEAŞ bünyesinde faaliyet gösteren Türk uyruklu bir teröristin varlığı tespit edildi. Yapılan araştırmalarda söz konusu şahsın, örgüte ait kamplarda aktif görev aldığı ve zamanla yönetici pozisyonuna yükseldiği belirlendi.

DEAŞ KAMPLARINDA YÖNETİCİLİĞE KADAR YÜKSELDİ

Yahya kod adlı Mehmet Gören’in, Türkiye’den Afganistan-Pakistan bölgesine geçerek DEAŞ saflarına katıldığı, burada örgütün sözde Horasan Vilayeti içinde önemli görevler üstlendiği ortaya çıktı. Gören’in, Pakistan’da DEAŞ unsurlarına yönelik düzenlenen hava saldırılarından sağ kurtulduğu da tespit edildi.

GÜNCEL KONUMU NETLEŞTİRİLDİ

MİT’in titizlikle yürüttüğü takip ve saha çalışmaları sonucunda, DEAŞ’lı teröristin güncel konumu net olarak belirlendi. Düzenlenen operasyonla Mehmet Gören, Afganistan-Pakistan sınır hattında yakalanarak Türkiye’ye getirildi.

TÜRKİYE’YE YÖNELİK EYLEM TALİMATI

Yakalanan terörist, ifadesinde DEAŞ’ın Türkiye’den Afganistan-Pakistan bölgesine eleman aktarımını yöneten Abu Yasir el Turki kod adlı Özgür Altun ile olan bağlantılarını anlattı. Ayrıca örgüt bünyesinde aldığı silahlı ve ideolojik eğitimleri, DEAŞ adına intihar saldırısı düzenlemek üzere kendisine verilen talimatları da itiraf etti.

EYLEM PLANLARI DEŞİFRE EDİLDİ

MİT’in yürüttüğü operasyon sayesinde DEAŞ’ın Türkiye’ye yönelik planladığı olası eylemler engellendi. Örgütün eleman temin ağı deşifre edilirken, eylem planlamalarına ilişkin kritik bilgiler de ele geçirildi.

ABD’nin Ortadoğu’daki politikaları uzun süredir “demokrasi”, “özgürlük” ve “insan hakları” söylemleriyle meşrulaştırılıyor. Ancak sahadaki gerçeklik, bu söylemlerin ardında yatan çıkar merkezli, baskıcı ve çifte standartlı bir stratejiyi açıkça ortaya koyuyor. DEAŞ’ın doğuşu ve yükselişi de bu çerçevede ele alınmalıdır.

Örgüt bir anda ve kendiliğinden ortaya çıkmadı. Irak işgali sonrası çöken devlet yapısı, ABD’nin kurguladığı güç boşluğu ve bölgesel mühendislik politikaları bu zemini hazırladı. Bu boşluk, terör örgütlerinin “kullanışlı düşman” rolünü oynaması için elverişli hale getirildi.

ABD’nin DEAŞ’ı doğrudan kurduğu yönündeki iddialar tartışmalı olsa da, örgütü dolaylı biçimde eğitip donatan, silah akışlarını denetlemeyen, bölgeyi istikrarsızlığa sürükleyen politikaları inkâr edilemez. Suriye’deki çatışmaların derinleşmesi, İsrail’in güvenliğini merkeze alan Washington stratejisiyle yakından ilişkilidir. Çünkü ABD için Suriye meselesi hiçbir zaman sadece Suriye olmamıştır; mesele, İsrail’in bölgesel üstünlüğünü garantilemek, İran’ı çevrelemek ve Rusya’nın nüfuzunu sınırlamak olmuştur.

Bugün ABD, Şam yönetimiyle kurulabilecek olası temasları da yine kendi çıkar penceresinden değerlendirecektir. Şara’yı  muhatap alırken “reform”, “istikrar” ya da “barış” gibi kavramları dillendirecek; ancak perde arkasında Golan Tepeleri’ndeki İsrail işgalini fiilen tanıyan, İbrahim Anlaşmaları üzerinden Arap dünyasını İsrail’le normalleşmeye zorlayan baskıcı diplomasisini sürdürecektir. Washington’un mesajı açık olacaktır:

“Ya bizimle olacaksınız, ya da ‘terörle iş birliği yapan’ rejim ilan edilirsiniz.”

Bu yaklaşım, ABD dış politikasının en belirgin karakteridir. Ahlaki meşruiyet iddiası ile reel çıkarların vahşi uyumsuzluğu. Demokrasi getirme iddiasıyla yola çıkan aynı Washington yönetimi, otoriter müttefikleriyle askeri üsler kurmaktan, insan hakları ihlalleriyle anılan rejimlerle enerji anlaşmaları yapmaktan çekinmez. “Basın özgürlüğü”nü savunurken, kendi çıkarına ters düşen her haberin üzerine “gizlilik” damgası vurur.

Bugün Suriye’ye bakıldığında da aynı tablo görülmektedir. Yıkılmış şehirler, parçalanmış toplumlar, dış müdahalelerin cehenneme çevirdiği bir ülke. Ve ABD, bu yıkımın sorumluluğunu üstlenmek yerine, yeniden “çözüm mimarı” rolüne bürünmeye hazırlanıyor. Bu, yalnızca ironik değil; aynı zamanda ahlaki bir çöküştür.

ABD’nin Ortadoğu’da güvenilir bir barış aktörü olabilmesi için önce kendi geçmişiyle yüzleşmesi gerekir. Irak’ta, Libya’da, Afganistan’da ve Suriye’de bıraktığı enkazla. Aksi halde Washington’un her yeni “barış girişimi”, bir başka halkın kaderine biçilen yeni bir baskı senaryosundan ibaret olacaktır.